Phantasialand Hotel Matamba

Thibault, Reisgezelschap: Jonge stellen

oms kan je als pretparkfan wel eens een gekke kost maken. Zo denk ik aan de vele pretparksouvenirs die ergens in een doos liggen te verkommeren. Pins die je nooit opspelt of gekke hoeden en drinkbekers die meteen als je het park verlaat enkel garant staan voor schaamrood op de wangen. Maar toch geven we ons als pretparkfans snel over aan soms beschamelijk duur en onnodig pretparkmateriaal. Wel, ik moet bekennen dat ik me laatst ook zo een pretparkpleziertje deed, namelijk een verblijf in het hotel Matamba te Phantasialand.

Opzich een vrij nutteloze kost daar ik op dagafstand van Phantasialand woon. Bovendien ligt Phantasialand me ook niet nauw aan het hart. Ergens is dat vreemd. Want het park biedt een mooie en unieke collectie topattracties. Van de weergaloze Black Mamba tot de vinnige Winja banen over de pittige Colorado Adventure en de imposante Talocan. Het zijn allemaal parkervaringen waar ik van snoep. Maar op één of andere manier weet Phantasialand me toch niet voor zich te winnen. Al vermoed ik dat voornamelijk de bekrompen parkaanleg bij mij een rem zet op de parkbeleving. Hoe knap iets ook mag zijn, ik ben iemand die geniet van mooie uitgestrekte parkdelen, knappe vistapunten en openheid. En dat zijn begrippen die we niet kunnen linken tot Phantasialand. Maar desondanks wist een bijzonderheid me ook dit jaar toch naar Phantasialand te lokken. En ik spreek absoluut niet van de troostloze Wakobato (wat is die attractie doelloos en lang…) maar wel het prachtige hotel Matamba.

Zowel tijdens de bouwfase in 2007 als de afwerking in 2008 sprak dit hotel al tot mijn verbeelding. En het leek me best fijn hier eens een nachtje te verblijven.
Het hotel opende in 2008 als een aanvulling van het themagebied ‘Deep in Africa’ dat in 2006 het levenslicht zag door de aanleg van de topcoaster Black Mamba. Eigenlijk vond ik het vrij vreemd dat Phantasialand in 2004 zich op de verblijfsmarkt plaatste met een heus Chinees hotel. Want opzich is Phantasialand wat mij betreft een dagvullend en geen weekendvullend park. Akkoord, je kan het combineren met een citytripje Keulen, al zou ik daarvoor toch liever in centrum Keulen gelogeerd zijn. Groot was dan ook mijn verbazing dat een tipi-kamp en uiteindelijk een tweede hotel het verblijfaanbod kwamen te sterken. Het is een evolutie die toont dat een pretpark stilaan kan worden geherpositioneerd van een dagbestemming naar een verblijfsbestemming. Best interessante materie, maar goed, terug naar het hoofdonderwerp: Hotel Matamba!

De naam van het hotel is afkomstig van het oude Koninkrijk Matamba gelegen in Zuidwest Afrika. Het was een behoorlijk sterk koninkrijk dat zelfs lange tijd de Portugese kolonisten wist af te houden. Ondertussen is dit koninkrijk gemuteerd tot een deelstaat van het land Angola. Veel heeft het hotel echter niet te maken de Angolese provincie. Zo is de inrichting voorzien door kunstenaars uit Kameroen en is de geserveerde keuken Zuid-Afrikaans. Desalniettemin klinkt Matamba wel heerlijk ‘catchy’ en het is heel wat siervoller dan de zoveelste Engelse benaming.

Het was op een late donderdagmiddag in oktober dat ik de autostrade verliet voor mijn shortbreak. Na de afhellende straat richting het park te zijn afgereden was het toch even fronsen geblazen. Hotel Matamba heeft in tegenstelling tot andere parkhotels geen eigen parking. Dus na wat rondzoeken kregen we door dat we onze wagen gewoon op de centrale parking dienden te plaatsen. Ergens een vrij jammere invulling. Want als Matamba hotelgast sta je dus op een onbewaakte betalende parking. Van zoiets kan je volgens mij grijs haar krijgen bij een lang verblijf. Want als je erop uit wenst met de wagen implementeert dit bij ieder wagengebruik opnieuw betalen…
Nugoed, de auto werd geplaatst op de centrale parking vlak naast Smokey Diggers Camp (dat door de bouw van hotel Matamba naar de troostloze parking is verstoten). Na even kijken vonden we het grappige ingangsportaal van het hotel. Het is letterlijk een houten deur die uitgeeft op de straatkant. Maar eens je het gebouw betreed verlaat je de grauwe parking en de straat en stap je gelijk binnen in een Afrikaanse wonderwereld.

Het receptiegebouw biedt een prachtig opwaarts zicht van 4 etages met een heuse skylight bovenin. In de hal bevinden zich lemen hutjes waar receptionisten klaar staan om je te ontvangen. Het blijft toch straf dat Phantasialand erin slaagt voornamelijk zwartgekleurde medemensen aan te werven voor werkposities in het Deep in Africa gebied. Ik vraag me toch af hoe ze het gedaan krijgen, want bij mijn weten mag je omwille van gelijke rechten en kansen geen huidskleur opgeven voor een jobopening. Of is het gewoon zo dat de zwarte gemeenschap van Keulen zo groot is dat er voor Phantasialand alleen al genoeg zwarte medemensen spontaan solliciteren? Het blijft toch opmerkelijk om je thema door te trekken tot de origine van je personeel wink.

Na een vlotte en naar Duitse normen vriendelijke check-in werd ons een kamernummer toegewezen. Het magische kamernummer werd 1205. En voor al zij die een verblijf in Matamba plannen, schrijf dit kamernummer alvast op. Want deze kamer biedt niet alleen een heus balkon, het is de kamer met het beste zicht op Black Mamba van het hele hotel. De eerlijkheid gebied me wel te zeggen dat ik het hotel op voorhand heb gecontacteerd om me van een uitzicht op Black Mamba te garanderen. Er zijn namelijk ook kamers met straatzicht of zicht op een binnenplein van het hotel. Parkzicht is dus geen garantie!! Ergens is dat jammer, want juist dat prachtige zicht op Deep in Africa versterkt, zeker als pretparkfan, de ervaring. Een kamer met balkon is ook zeker aan te bevelen als je veel vrijheid wenst bij het nemen van foto en videobeelden. Een balkon kost je in principe een supplement van €15 per nacht per kamer. Maar blijkbaar kennen ze deze kamers ook toe als je het supplement niet betaald. Dit was bij mij alvast het geval. Wel interessant om weten is dat, voor zover ik kon zien, alle kamers met balkon parkzicht hebben. Dus is parkzicht een conditio sine qua non tel dan die €15 even bij.

Natuurlijk moet ik jullie niet vertellen dat het bijzonder indrukwekkend is om Black Mamba van zo dichtbij op zulk een prachtige manier te aanschouwen. Want laten we eerlijk zijn, op de first drop en de looping na kan je de overige baandelen enkel zien doorheen touwnetten. Vanaf je hotelkamer kijk je hier probleemloos over. Daarnaast werd het me van hieruit ook gewaar op wat voor een kleine oppervlakte het themagebied ‘Deep in Africa’ is aangelegd. Dat Phantasialand knap puzzelen kan weten we al wel, maar hier is toch echt aan millimeter werk gedaan!
En iets dat voor een pretparkfan misschien nog irreëler is dan het aanschouwen van een topbaan uit een exclusief perspectief is uiteraard de mogelijkheid om op een aantal meter van een prachtcoaster te slapen. En deze bij het ochtendgloren te zien ontwaken. Dat laatste kan misschien wat stom klinken, maar sommigen zullen waarschijnlijk wel begrijpen wat ik bedoel.

Nugoed, genoeg over Black Mamba. Want deze baan kennen we allemaal maar al te goed. Terug over naar het hotel. Want hoe ziet zo een hotelkamer er nu eigenlijk uit? Wel, in één woord: prachtig! De kamers zijn voorzien van alle comfort en tot in de puntjes verzorgd. Niets is overgelaten aan het toeval en de thematische inrichting doet je helemaal geloven dat je verblijft in een Afrikaanse lodge. Overal hangen leuke sfeerlampjes en Afrikaanse maskers, de muren zijn knap geornamenteerd, jawel zelfs de vloer doet geloven dat je in een lemen gebouw slaapt. Daarenboven is je bed voorzien van een mooi gedrapeerd muskietennet dat een ophanging kent als een hemelbed. Voorts is bijna alles uit hout vervaardigd. En dan spreek ik niet alleen van de nachtkastjes en de bureautafel maar ook van de muskietennetophanging boven het bed tot de kapstok railing in de kleerkast. Al is het woord kast misschien niet meteen op zijn plaats. Want i.p.v. een deur sluit een mooi kleurrijk gordijn alles af. Ook een fijn detail zijn de nachtlampjes. Dit zijn oude stoffige olielampjes met een Indiana Jones look. Voorts is de kamer ook voorzien van een flatscreen TV met vier Phantasialand kanalen. Akkoord, ze geven maar weinig inhoudelijke verblijfs- en parkinformatie, maar het kanaal dat doorlopend de bouw van het hotel toont is op z’n minst leuk om eens te bekijken. De badkamer is daarnaast ook zeer verzorgd met een toilet, ruime instapdouche evenals een wastafel met een aarden opvangbak. Ook fijn is dat de badkamer naast gewone verlichting tevens is uitgerust met een aangename hittelamp. Over warmte gesproken, ik had niet de indruk dat de prestaties van de airconditioning/verwarmingsinstallatie optimaal waren. Ondanks dat ik de verwarming op het maximum liet draaien bleef het beduidend fris in de kamer. Maar dit is dan ook het enige puntje van kritiek dat ik geven kan. Want voorts is een Matamba hotelkamer echt het einde! Hier kan een Disney hotel heel wat van leren!

Uiteraard houdt het hotel niet op bij de kamer. Er zijn vanzelfsprekend meer faciliteiten die bij een hotel komen kijken. Al zijn deze bij Matamba eerder beperkt. Er is geen zwembad, geen sportmogelijkheid, geen sauna en geen welness. Mensen die deze faciliteiten bij hun verblijf wensen worden op hun wenken bedient in het hotel Ling Bao. Maar daar ik deze zaken allerminst als een noodzaak aanschouw voor een pretparkhotel, kon me dat helemaal niets maken. Ik vermoed zelfs dat de afwezigheid van dergelijke faciliteiten het enige is wat een rem zet op een officiële 4-sterren categorie. Want zowel de kamer als de indruk van het hotel zijn wat mij betreft een glansrijke 4-sterren waard eerder dan de huidige 3-sterren plus.

Wat is er dan wel voor extra’s… Goh opzich zijn de vele interessante vista’s op Black Mamba al interessant genoeg. Maar voorts vind je in het hotel ook een kinderhoek en een shop. De shop verkoopt tot mijn verbazing nauwelijks tot geen Phantasialand gerelateerde producten maar hoofdzakelijk Afrikaanse prularia aan belachelijk dure prijzen. Het lijkt wel alsof ze hun spulletjes niet willen verkopen om zo dat hoteldeel thematisch aangekleed te houden. Iemand die Afrikaanse memorabilia wenst laat deze winkel best voor wat ie is en gaat naar de Matongé of Marollenwijk in Brussel. Want hier vind je dezelfde spulletjes voor pakken minder geld.

Naast de shop heb je de ‘Jafari Bar’ waar je drankjes en cocktails kan nuttigen. Deze bar is niet mis, maar de openheid en de leren zetels passen wat mij betreft iets minder bij de knusse gezelligheid van de rest van het hotel. Bijgevolg heb ik hier geen drankje genuttigd. Dus de cocktailkwaliteit is niet aan de test onderworpen. Wat wel werd getest is uiteraard het eten.

Hotel Matamba beschikt over twee restaurants. ‘Bantu’ is het tafelbediening restaurant en ‘Zambesi’ het buffetrestaurant. De hoofdchef van Phantasialand, Tersten Hoffmeister, ondernam voor de menu’s van de beide restaurants een culinaire reis naar Zuid-Afrika. Hier leerde hij lokale gerechten en kookgebruiken die later werden toegepast voor de beide restaurants. Dat maakt natuurlijk dat fans van plattelandse boerenkeuken in Matamba letterlijk op hun honger blijven zitten. Maar als je op zoek bent naar bijzonder lekkere wereldkeuken loont een restaurantbezoek hier absoluut de moeite! Ik wilde liefst van alle specialiteiten snoepen, dus opteerde ik voor het Zambesi restaurant. Een pracht van een restaurant dat al je zintuigen prikkelt. Prachtige setting, knappe lemen en houten zitbanken, mooie thema-elementen en vooral een heerlijk verzorgd buffet. Daarenboven wordt er op bepaalde momenten live entertainment voorzien onder de vorm van Afrikaanse percussie en zang. Natuurlijk vragen jullie je af wat je hier zoal eten kunt. Wel van de volgende zaken kan je je hier bedienen: Sweet-potato soep en puree, allerhande speciaal gekruide saladebereidingen, ta-jin, zebra, hinde, kudu, antilope, struisvogel en nog zoveel meer. Opmerkelijk trouwens dat al deze prijzige liflafjes gewoon in een buffet worden gepresenteerd. Er is zelfs een showcooking gedeelte waar ze steak van deze dieren voor je bakken. Jawel dat lees je goed, steak inbegrepen in een buffetformule!! En wat moet dit alles dan wel kosten? Wel, voor een bijzonder schappelijke €23,50 eet je hier je buik rond met alleen het beste van het beste. Het was echt een culinair hoogtepunt voor me, en eenieder die van een minder gekende keuken wilt gaan snoepen raad ik dit buffet aan. Een kleine bedenking bij het aanbod is wel dat een vegetariër hier minder aan zijn trekken komt, want het buffet is hoofdzakelijk vleesgericht.

Het tweede restaurant draagt de naam Bantu en is gemakkelijk te herkennen aan zijn ronde paviljoen/hutvorm. Het restaurant ligt naast de gezellige ‘hoteltuin’ en serveert, ook hier, Zuid Afrikaanse keuken. De menukaart heb ik niet bekeken, maar daar dezelfde chef aan de basis staat van de keuken kan dit waarschijnlijk enkel meevallen. De inrichting is alvast prachtig evenals de hele setting. Als je het restaurant verlaat kom je terecht in de hoteltuin. Een mooie verzorgde zone met kabbelende stroompjes, een bijzonder gezellig terras, een touwbrug en wederom heel wat fijne thema-elementen. Vooral ’s avonds is de sfeerverlichting hier heel gezellig. Op een warme zomeravond met een open sterrenhemel zou ik hier maar al te graag een drankje nuttigen. Helaas was het in de oktobermaand al behoorlijk fris en zocht ik ’s avonds mijn kamer op om gezellig onder de dons te genieten van een welverdiende nachtrust.

Het mag dus wel duidelijk zijn dat ik een overnachting in het hotel Matamba absoluut aanbeveel. Het is een pracht van een hotel dat je een heerlijke exotische ontsnapping biedt. En dit van het moment dat je incheckt tot het moment dat je uitcheckt. Ik durf het op één of andere perverse manier zelfs bestempelen tot de knapste ‘attractie’ die Phantasialand rijk is. Ergens is dit misschien een bedenkelijke uitspraak, maar de belevingswaarde van een verblijf en diner in dit hotel zijn wat mij betreft zeker zo krachtig als een ritje op Black Mamba of de Winja banen. Akkoord, het kost je ook meer dan een dagticket tot het park, maar het geeft wat mij betreft zeker een beleving die zijn geld waard is. Hotel Matamba mag me dus in de toekomst zeker nog eens verwachten!

Sjoerd, Reisgezelschap: Alleen

Alles was gewoon perfect, dit klinkt raar, maar ik kan niks anders zeggen